Hemen hemen her eylemde beyaz tülbentleri ile en ön saflarda yer alan ve Kürt sorununun barışçıl yollar ile çözülmesini isteyen Barış Anneleri ilk olarak 1996 yılında bir araya geldi. 1999 yılında PKK Lideri Abdullah Öcalan'ın uluslararası komplo sonucu tutuklanmasıyla birlikte ‘inisiyatif’ olarak yollarına devam eden Barış Anneleri beyaz tülbentleri ve ellerinde gülleri ile Abdullah Öcalan'ın serbest bırakılması için Ankara’ya doğru yola çıktı. Ankara'nın girişinde polisin engeli ile karşılaşan annelerin eylemi oldukça ses getirdi. Barış talebindeki ısrarlarını sürdüren anneler, o günden sonra yapılan her eyleme aktif olarak katıldı. 

 

PKK Lideri Abdullah Öcalan üzerinde uygulanan tecride karşı açık grevi eylemi başlatan Barış Anneleri hala aynı kararlılıkla mücadeleye devam ediyor. İstanbul Kâğıthane HDP İlçe binasında açlık grevinde olan Barış Anneleri dillerinde özgürlük türküsü başlarında beyaz tülbentleriyle direnişi yükseltiyor. 

 

Barış Anneleri neden açlık grevinde olduklarını ve taleplerini şöyle dile getiriyor: 

 

Perihan Akbulut: Kimse savaş istemiyor. Barışın, çözümün kilidi İmralı'dadır. Abdullah Öcalan bir siyasi iradedir, biz kan dökülsün istemiyoruz yıllardır barış istiyoruz ama barış anca Öcalan ile gelecektir. Kimse bu gücü durduramaz. Sayın Öcalan'ın önderliğini dünya kabul etmiştir. Abdullah Öcalan özgür bırakılana kadar eylemlerimiz devam edecektir.

 

Gule Çelik: Öcalan bizim önderimizdir. Bizler burada önderimiz için açlık grevindeyiz. Herkesin İmralı'ya gidebilmesini istiyorum. Öcalan benim liderimdir, liderim için buradayım.

 

Ayşen Bozkurt: Öcalan olmasa biz olamayız. Kürt halk önderi üzerinde ki tecrit kaldırılsın; biz barış içinde yaşamak istiyoruz.

 

Behiye Demir: Sabahlara kadar uyuyamıyorum. Onun sayesinde her yerdeyiz, sokağa çıkabiliyoruz. O olmasa biz evden dışarı çıkamazdık. Allah Önderimizi başımızdan eksik etmesin.