ŞIRNAK - Bandırma 1 Nolu T Tipi Cezaevi’nde tutulan oğlunu 6 yıldır göremeyen Nebahat İşçi, komşularının desteğiyle kilometrelerce yol kat ederek gittiği cezaevinde açık görüş olmasına rağmen kapalı görüşe alındı. Nebahat, "10 dakikalık telefon görüşmesiyle son buldu bütün çabalarım. Allah bu zulmü kabul etmesin" diyerek tepki gösterdi. 

 

Şırnak’ın Cizre ilçesinde yaşayan Nebahat İşçi, Bandırma 1 Nolu T Tipi Kapalı Cezaevi’nde tutulan oğlu Naif İşçi’yi 6 yıldır göremiyor. 3 çocuğuyla birlikte yaşayan Nebahat’in oğlunu görebilmesi için devreye giren mahalledeki komşuları, yol masraflarını karşılayarak Balıkesir’e gitmesini sağladı. Tüm zorluklara rağmen Cizre’den Balıkesir’e giden Nebahat, açık görüş olmasına rağmen kapalı görüşe alındı. Sol bacağında platin olan oğlu Naif’in sağlık durumundan endişe duyan Nebahat, oğlunun yakın bir yere sevk edilerek, tedavi edilmesini istiyor.

 

‘Gözaltında oğlumun çığlıklarını duydum’

 

2008 yılında “İhbar” olduğu gerekçesiyle oğluyla art arda gözaltına alındıklarını belirten Nebahat, “İşten döndüğüm bir gün eve baskın yapmışlardı. Evin kapısını kırarak içeri girmişlerdi. Önce beni gözaltına aldılar. Sonraki sabah gözaltındayken oğlumun çığlıklarını duydum. Bir hafta boyunca gözaltında kaldık. Sonra beni bıraktılar, oğlumu tutukladılar. Oğlum çok küçüktü. Kimlikte büyük yazılmışsa da yaşı 13 ya vardı ya yoktu” dedi.

 

‘Türkiye’nin bir ucuna sürgün ettiler’

 

Yaklaşık 10 yıldır cezaevinde olan oğluna ilk önce 8 yıl ceza verildiğini söyleyen Nebahat, daha sonra farklı dosyaların da eklendiğini ve bu sürenin 20 yıla çıkartıldığını dile getirdi. 4 yıl Siirt’teki cezaevinde kaldıktan sonra oğlunun Bandırma Cezaevi’ne sürgün edildiğini kaydeden Nebahat, “Benim ne kadar zor durumda olduğumu bildikleri için Türkiye’nin bir ucuna sürgün ettiler oğlumu. Bir daha görmeyeyim diye. Çocuklarıma tek başıma bakıyorum. Mesafe uzak olunca maddi zorluklar oğlumu görmeme engel oluyor. Eğer biraz imkânım olsaydı ne olursa olsun oğlumu görmeye giderdim” diyerek içerisinde bulunduğu durumu özetledi.

 

‘6 ayda çıkarılması gereken platin 9 yıldır bacağında’

 

Oğlu Naif’in sol bacağında bulunan platinin 6 ay içerisinde çıkarılması gerekirken aradan 9 yıl geçmesine rağmen hala bacağında olduğunun altını çizen Nebahat, “Cezaevine girdikten sonra tedavi etmediler. Oğlumun tedavi edilmesini istiyorum. Gözleri çukurlaşmış. Oğlumu görmekte dahi zorluk çekiyorum. Sağlığından endişe duyuyorum. Ben de herkes gibi oğlumu ayda bir görmek istiyorum” ifadelerini kullandı.

 

‘Bütün çabalarım 10 dakikayla son buldu’

 

Görüşmeden bir saat önce cezaevinde hazır bulunmasına rağmen bütün ailelerin açık görüş yaptığını ancak kendisine izin verilmediğini belirten Nebahat, bunun üzerine cezaevi savcısıyla görüştüğünü söyledi. Nebahat, yaptığı görüşmeyi ise şöyle anlattı: “Bana bir kağıt verdi. Sevindim bende izin vereceklerini düşündüm. Öğleden sonra oldu. Yine bütün aileleri kapıdan geçirip beni tek bıraktılar. Beni niye bırakmadıklarını sorduğumda sabretmemi, bırakacaklarını söylediler. Sonra beni çağırıp, bütün ailelerin geçtiği kapının aksine başka bir kapıdan geçirdiler. İçeri girdim, meğer kapalı görüşe almışlar. Kapalı görüş olduğunu bilseydim gitmezdim. Evde de oğlumla telefonda görüşebiliyorum. Ben oğlumu görmek istiyordum. Koyu renk bir camın arkasındaydı oğlum, telefonla konuşuyorduk sesini dahi çok zor alıyordum. Bir gardiyan oğlumun arkasında, biri benim arkamda 10 dakikalık telefon görüşmesiyle son buldu bütün çabalarım. 10 dakika dolar dolmaz kapatmamızı istediler. Allah bu zulmü kabul etmesin.”

 

‘Oğlumun bacağı çürüyor’

 

Yıllardır göremediği oğlunun sadece sesini duymanın kendisine yetmediğini kaydeden Nebahat, “Telefonda her ne kadar konuşsan da görmek gibi olmuyor. O kadar yolu bir telefon görüşmesi için gelmedim. Dertleri olduğunda telefonda söylemiyor. Bazen söylemek istiyordur belki ama ben hasta olduğum için beni düşünüp söylemiyordur. Bacağı çürüyor oğlumun. Karanlık camda fark ediyordum elini beline koyarak destek alıyordu. Niye öyle yaptığını sorduğumda ‘Üzülme anne ama bacağımdaki demir gelişmesine izin vermiyor. O yüzden sırtım ağrıyor’ dedi. Biliyordum oğlum ayağından çok rahatsızdı. Gönderdiği fotoğraflara bile bakıldığında gelişiminin ne kadar yavaşladığı belli oluyor” ifadelerine yer verdi.

 

‘Bana moral verecek kadar olgunlaşmış’

 

Cezaevine küçük yaşta giren Naif’in ilk zamanlarda görüş günlerinde ağlayarak kendisine sarıldığını söyleyen Nebahat, “Küçükken ben ona moral veriyordum. Beni gördüğünde sarılıyordu hemen. Şimdi oğlum bana moral verecek kadar olgunlaşmış” dedi.