TGS’den saha araştırması: Cinsiyet ayrımcılığı arttı 2026-11-20 18:04:44   HABER MERKEZİ - TGS'nin kadın gazetecilerle ilgili yaptığı araştırmaya göre, cinsiyet ayrımcılığı yaşadığını belirtenlerin oranı sekiz yılda yüzde 63'ten yüzde 70,9'a yükseldi.   Türkiye Gazeteciler Sendikası (TGS) Kadın ve LGBTİ+ Komisyonu'nu kadın gazetecilere yönelik saha araştırması verisini paylaştı. TGS’nin iki ay süren çevrim içi araştırmasına 160 kadın gazeteci katıldı. Araştırmanın sonuçları, 2018 yılında 221 kadın gazeteciyle yapılan çalışmayla karşılaştırıldı. Buna göre, 2018'de cinsiyet ayrımcılığına uğradığını belirten kadınların oranı yüzde 63 iken 2026'da doğrudan veya kısmen ayrımcılık yaşadığını bildirenlerin oranı yüzde 70,9'a yükseldi. Emek daha az görülüyor Yaşadığı şiddeti duyuramadığını veya ancak kısmen duyurabildiğini belirtenlerin oranı ise sekiz yılda değişmedi.Araştırmaya göre kadın gazetecilerin yüzde 51,3'ü iş yaşamında doğrudan cinsiyet ayrımcılığına uğradığını, yüzde 19,6'sı ise kısmen ayrımcılık yaşadığını belirtti. Kadınların yüzde 62,2’si erkek meslektaşlarına göre daha az ciddiye alındığını ve emeğinin daha az görüldüğünü ifade etti.   Daha fazla çalışma   Cinsiyeti nedeniyle terfi almasının veya meslekte yükselmesinin daha zor olduğunu düşünenlerin oranı yüzde 55 oldu. Kadınların yüzde 52,8'i başarılı görülmek ve takdir edilmek için erkek meslektaşlarından daha fazla çalışmak zorunda kaldığını belirtti.   Ücret eşitsizliği   Ücret eşitsizliği de araştırmanın öne çıkan başlıklarından biri. Kadınların yüzde 29,9'u aynı ya da benzer işi yapan erkeklerden daha düşük ücret aldığını, yüzde 8,9'u ise kısmen daha düşük ücret aldığını ifade etti. Kadın gazetecilerin anlatımları, ayrımcılığın haber dağılımından ücretlendirmeye, terfiden çalışma koşullarına kadar pek çok alanda yaşandığını gösterdi. Kadınlar muhatap alınmıyor   Araştırmaya katılan bir kadın gazeteci, “Özel haberlerimi getirdiğimde haberi erkek muhabire vererek ‘Sen takip edemezsin’ denilmesi” sözleriyle yaşadığı ayrımcılığı anlattı. Bir başka gazeteci ise “Doğrudan işimi ilgilendiren önemli kararlarda benimle değil üstümdeki ya da eşitim erkekle konuşulabiliyor, ben sadece söyleneni yapan konuma düşürülebiliyorum” dedi.   Kadın gazetecilerden biri de “İşveren kadınların ev geçindirdiğini değil, ev ekonomisine destek olduğunu düşünüyor. O yüzden kadınları daha düşük maaşla çalıştırmayı hak olarak görüyor” ifadelerini kullandı. Polis şiddeti   Araştırmanın şiddete ilişkin sonuçları, kadın gazetecilerin en fazla mobbing ve psikolojik şiddetle karşı karşıya kaldığını gösterdi. Şiddet türlerine ilişkin soruyu yanıtlayan 126 kadının yüzde 47,6'sı mobbinge, yüzde 43,7'si psikolojik şiddete, yüzde 30,2'si sözlü şiddete maruz bırakıldığını belirtti. Cinsel ve fiziksel şiddet bildirenlerin oranı ayrı ayrı yüzde 4,8 oldu. Şiddeti uygulayanlara ilişkin soruyu yanıtlayan 121 kadının yüzde 45,5'i yöneticisini, yüzde 28,9'u çalışma arkadaşını, yüzde 24'ü ise patronunu işaret etti. Kadınların yüzde 10,7'si polis tarafından şiddete maruz bırakıldığını bildirdi.   Kadınların anlatımları, şiddet ve ayrımcılığın yalnızca haber merkezleriyle sınırlı kalmadığını, haber takibi sırasında da sürdüğünü ortaya koydu. Bir kadın gazeteci, “Sahada haber takibinde yaşanan polis müdahalesinin ilk hedefi de yine kadın gazeteciler oluyor” dedi.   Sahada gözlem   Bir başka kadın gazeteci ise erkek meslektaşlarıyla arasındaki eşitsizliği şöyle anlattı: “Kadın olarak en zorlu yerlerde haber takibini yapsam da erkek bilir işi diye düşünüldüğünde onların bürodan gözlemi önemli, benim sahadan gözlemim değersiz görünüyor.” Bir kadın gazeteci, “Evli, çocuk yapar denilerek görüştüğüm iki yerden ret cevabı aldım. Üstelik kanal kendi çağırmasına rağmen” sözleriyle yaşadıklarını anlattı. Bir başka kadın gazeteci ise “Partnerim her ne kadar ev işlerini bölüşme noktasında hemfikir olsa da kadına her zaman daha fazla görev düşüyor. Çünkü hangi işin yapılacağını dahi kadın planlıyor” ifadelerini kullandı. Bağımsız başvuru mekanizmaları   TGS Kadın ve LGBTİ+ Komisyonu, araştırmanın sonuç bildirgesinde, 2018 yılında dile getirilen sorunların önemli bir bölümünün 2026'da da devam ettiğini vurguladı.Komisyon, medya kuruluşlarında işe alım, ücretlendirme, görev dağılımı ve terfi süreçlerinde eşitliğin sağlanmasını, kadınların yönetim kademelerinde eşit temsil edilmesini, iş yerlerinde mobbing ve tacize karşı bağımsız başvuru mekanizmaları oluşturulmasını talep etti.   8 yıldır aynı sorunlar   Şiddeti bildiren kadınların işten çıkarma ve görev değişikliği gibi misillemelere karşı korunması, erişilebilir kreş ve bakım hizmetlerinin sağlanması ve toplu iş sözleşmelerine toplumsal cinsiyet eşitliğini güvence altına alan hükümlerin eklenmesi de talepler arasında yer aldı. “Sekiz yıldır aynı sorunları konuşmak zorunda kalmamalıyız” diyen Komisyon, açıklamasında şu ifadelere yer verdi: “Gazeteci kadınların haklarını savunmak, yalnızca kadınların sorunu değildir. Eşitlikçi ve demokratik bir çalışma yaşamı, özgür ve bağımsız gazeteciliğin de temel koşullarından biridir.” Ortak mücadele Komisyon, kadın gazetecilerin örgütlenmesinin ve sendikal mücadelede daha fazla söz sahibi olmasının önemine dikkat çekerek, “Eşitlik bir temenni değil, çalışma yaşamının vazgeçilmez bir hakkıdır” mesajını verdi.