“Yaşam tahakküm altında tutulamayacak kadar güçlüdür. Bugün dünyanın dört bir yanındaki mücadele alanında yükselen umutlar, yarının özgür dünyasının habercisidir.”

 

Derya Akyol

 

Bugün Rojava Devrimi, tüm dünyanın gözlerini çevirdiği ve aydınlık bir geleceğin umudu olarak öne çıkan radikal bir alternatiftir. Kapitalist modernitenin yıkıcılığına karşı, demokratik konfederalizm modeliyle örgütlenen Rojava, sadece bir direniş değil aynı zamanda özgürlükçü bir toplumun somut pratiğidir. Bu devrim, demokrasiyi, çoğulculuğu, ekolojiyi merkeze alan bir ekonomi ve kadın özgürlüğünü esas kılan bir yaşam inşa ediyor. Rojava, kanlı savaş coğrafyasında, halkların ve inançların eşitçe bir arada yaşayabileceğini kanıtlıyor. Kürt, Arap, Süryani, Alevi, Ermeni ve diğer tüm etnik-dini gruplar, burada ortak bir gelecek inşa ediyor. Kadınların öncülük ettiği bu devrim, sadece bölge halkları için değil tüm dünya için bir ilham kaynağıdır. Rojava devrimi, kapitalizmin ve ulus devletlerin yarattığı karanlığa karşı, özgürlüğün ve ekolojik yaşamın mümkün olduğunu haykırıyor. Rojava’da tarım kooperatifleri, komünler ve meclisler, sermayenin metalaştırıcı mantığına karşı, toplumsal ihtiyaçlar (gıda, su, enerji, eğitim vd.) doğrultusunda toplum tarafından yönetiliyor. 

 

Jinwar: Kadın devriminin toprak ve özgürlükler ile buluşması

 

Rojava’da filizlenen Jinwar, kadın özgürlüğünün ve ekolojik yaşamın birleştiği devrimci bir projedir. Bu köy, ataerkil ve kapitalist tahakküme karşı, kadınların bir arada bilinçle ördüğü bir yaşam alanıdır. Jinwar’da toprak, sadece tarım yapılan bir alan değil aynı zamanda kadınların özgürleşme mücadelesinin sembolüdür. Kendi gıdalarını üreten, eğitim ve dayanışma ağlarıyla örgütlenen kadınlar, burada yalnızca fiziksel değil, zihinsel özgürlüğün de yolunu açıyor.

 

Sonuç yerine

 

Barış ancak doğanın ve toplumun tahakkümden arındığı, karar alma süreçlerinin tabana yayıldığı, cinsiyet eşitliğinin ve kültürel çoğulculuğun garanti altına alındığı bir sistemde anlam kazanır. İnsanlık, tarihin bu kesitinde uygarlığın yarattığı tahribatla yüzleşmek ve dönüşümü hayata geçirmekle yükümlüdür. Yok edilen topraklardan, direnen toplumun kolektif bilincinden ve kadınların özgürleşme mücadelesine kadar her adım özgürleşme yoluna umudu artırıyor. Ekolojik yıkım, sömürü ve ataerkil tahakküm birbirilerinden ayrı düşünülemez; çünkü hepsi aynı hiyerarşik mantığın ürünüdür. Doğanın talanı, emeğin gaspı ve kadına yönelik her türlü denetim, iktidarın farklı tezahürleridir. Bu nedenle, gerçek bir özgürleşme projesi, ancak bu üçlü tahakküm mekanizmasını aynı anda hedef alan, bütüncül bir devrimci perspektif ile mümkündür. 

 

Yaşamı savunmak, yalnızca ağaçları korumak veya nehirleri kurtarmak değil, aynı zamanda insanın doğa ile kurduğu ilişkiyi kökten dönüştürmektir. Doğadaki varlıkları “kaynak” olarak gören anlayış yerine, onu bir yaşam ortağı olarak kabul eden; kararları tepeden dayatan devletçi mekanizmalar yerine, demokrasi ile örgütlenen komünleri esas alan; erkek egemenliği yerine kadın özgürlüğünü merkeze koyan yeni bir yaşam... Bu yaşam politik bir program değil, aynı zamanda yeni bir etik ve estetik inşasıdır.

 

Bugün Türkiye’de ve Kürdistan’da devlet şiddeti, savaş, rant ekonomisi ve ekolojik katliamlar artarak sürerken, direniş de aynı ölçüde büyüyor. Çünkü sorun sadece bir çevre meselesi değil, yaşamın kendisinin geleceğidir. Yaşam bize yalnızca doğa ile değil birbirimizle olan ilişkimizi de yeniden düşünmemi zorunlu kılıyor. Ekolojik yaşam tahayyülü insanı doğanın hem bir parçası hem de onun sorumlusu olarak konumlandırır. Bu yalnızca üretim sistemleri ile değil yaşamın her alanında dönüşümü gerektirir. Ekoloji ile uyumlu, demokratik ve katılımcı bir yaşam inşa edilmediği sürece ne doğanın dengesinin ne de toplumsal barışın kalıcı olması mümkün değildir. 

 

Yaşam tahakküm altında tutulamayacak kadar güçlüdür. Bugün dünyanın dört bir yanındaki mücadele alanında yükselen umutlar, yarının özgür dünyasının habercisidir. Yıkılan her duvar, açılan her yol, yükselen her barış sesi, mevcut yaşamın reddidir. Bu direnişler, yalnızca baskı mekanizmalarının çöküşünü simgelemez aynı zamanda yeni bir siyasal bilincin doğuşunun da kanıtıdır. Bugünü korurken yarını inşa eden direniş gücü köklerini kadim toprakların hafızasından alıyor. Bu kolektif direniş pratikleri yalnızca bir tepki değil toplumsal dönüşümün de zeminini oluşturuyor. 

 

*Bu yazı, Jineolojî Dergisinin “Demokratik Tolum Sosyalizmi” dosya konulu 35. sayısından kısaltılarak alınmıştır.