Neslihan Kardaş 

 

ŞIRNEX - Cizîr sokaklarında anadilin önemine dair mikrofon uzattığımız kadınlar, “Kürt olduğumuz için dilimiz bizim için önemli. Neden tüm dillerde eğitim verilirken bizim dilimizde yok?” diye sordu.

 

Kürtler, cumhuriyetin kuruluşundan bu yana yoğun bir asimilasyon politikasına maruz bırakılıyor. Dönem dönem halkın anadili tamamen yasaklanırken, kimi dönemlerde ise halk, anadilini konuştuğu için baskılara, şiddete ve cezalarla yüz yüze kaldı. Yıllardır en ağır şekilde yürütülen tüm inkar, imha ve asimilasyon politikalarına rağmen, Kürt halkının mücadelesi hiç son bulmadı. Mücadele her geçen gün büyüdü ve şimdi, bir yıldır devam eden “Barış ve Demokratik Toplum Süreci”nde halkın başlıca talepleri arasında Kürtçenin statüsünün tanınması.

 

21 Şubat Dünya Anadil Günü’ne doğru giderken, Cizîr sokaklarında kadınlara anadilin önemine dair mikrofon uzattık.

 

‘Kürtçe eğitimden daha güzel bir şey olabilir mi?’

 

İlk olarak mikrofonumuza konuşan Koçer bir kadın olan Rabia Baykara, herkes kendi dilini konuştuğu sürece Kürtçenin yok olmayacağını söyledi. Rabia Baykara, “Bizim çocuklarımız Kürt oldukları için Kürtçe konuşuyorlar. Hepsi Kürtçe biliyor. Biz Koçeriz, bazı çocuklarımız biraz Türkçe de biliyor. Kürt olduğumuz için dilimiz bizim için önemli. Biz okullarda Kürtçenin olmasını istiyoruz. Bundan daha güzel bir şey olabilir mi?” dedi.

 

‘Çocuğumun anadilinde eğitim almasını istiyoruz’

 

Türkçe eğitim verildiği gibi Kürtçe eğitimin de verilmesi gerektiğinin önemine vurgu yapan Berivan Akan, “Neden tüm dillerde eğitim verilirken bizim dilimizde yok? Biz de kendi dilimizi istiyoruz. Kürtçe ve Kürdistan var ama inkar ediliyor. Bizi inkar etmesinler. Çocuklarımız kendi dillerini konuşsunlar istiyoruz. Nasıl ki Türkçe ders alıyorlarsa aynı şekilde Kürtçe de olmalı. Ben kendi çocuğumla da Kürtçe konuşuyorum. Çocukların Kürtçe öğrenmesi için Zarok TV güzel bir kanal. Ben de kendi çocuğuma onu izletiyorum. Bizim kendi dilimiz çok güzel. Herkes anadilini konuşsun. Çocuğumun anadilinde eğitim almasını istiyoruz. Kim kendi dilinde eğitimin olmasını istemez ki? Bizim kendimizi iyi ifade etmemiz engelleniyor çünkü sürekli Türkçe konuşmamız isteniyor. Biz Kürt’üz ve Kürtçe her yerde olmalı” diye konuştu.

 

‘Kendi dilimizi istiyoruz’

 

Ardından konuşan Emine ise Kürtçeden başka dil bilmediğini belirterek, “Biz herkesin de kendi anadilini konuşması ve Kürtçe öğrenmesini istiyoruz. Kendi dilimizi istiyoruz. Bu dilden başka dil bilmiyoruz. Ben tek bir kelime bile Türkçe bilmiyorum” dedi. 

 

‘Çocuğum olsaydı ilk olarak onunla Kürtçe konuşurdum’

 

Çocukluğundan bu yana yaşamının Ankara’da geçtiğini dile getiren Aysel Gök, “Biz de herkes gibi dilimizi özgürce konuşmak istiyoruz. Herkesin anadili birbirinden farklı. Biz de kendi anadilimizi istiyoruz. Bizler Kürt’üz ve kendi dilimizi konuşuyoruz. Herkes çocuklarına kendi anadilini öğretmeli. Şimdi çocukların birçoğu kendi anadilini bilmiyor. Benim bütün ömrüm Ankara’da geçti, ona rağmen biz ailedeki çocuklarla Kürtçe konuşuyoruz. Benim çocuğum yok ama kendi çocuğum olsaydı ilk olarak onunla Kürtçe konuşurdum. Her lisan bir insandır. Bütün dillerin bilinmesi önemli ama en önemlisi anadildir” ifadelerini kullandı.

 

‘Dilimizden başka bir şey istemiyoruz’

 

Herkesin kendi dilini konuşması gerektiğini söyleyen Kumru Alp, Kürt halkının da haklarının tanınması gerektiğini vurgulayarak, “Biz Kürt’üz. Her yerde Kürtçe dili olsun. Hastaneye gittiğimde torunlarım benimle gelmese kendimi ifade edemiyorum çünkü Türkçe bilmiyorum. Mecburen torunlarım benimle hastaneye geliyor. Kürt olduğu halde çocukları ile Türkçe konuşanlar yanlış yapıyor. Çocuklar kendi anadilini öğrenmeli. Biz Kürt’üz ve yaşamımız Kürtçe. Biz kendi dilimizden başka bir şey istemiyoruz” dedi. 

 

‘Anneler çocuklarıyla Kürtçe konuşsun’

 

Kürt halkının çocuklarıyla artık Kürtçe konuşmadığına dair eleştiride bulunan Leyla Durmaz, “Herkes kendi dilini konuşmalı. Ama şimdi çocuklarla Kürtçe konuşulmadığı için onlar da kendi dillerini öğrenemiyorlar. Biz Kürt’üz ve Kürtçe konuşuyoruz. Bizler Türkçe konuşmuyoruz. Tüm anneler anadiline önem versin ve çocukları ile Kürtçe konuşsun” sözlerine yer verdi.

 

‘Biz kendi dilimizden başka dil bilmiyoruz’

 

Son olarak konuşan Şemsiye Demirtaş ise, “Bizim çocuklarımız da Kürtçe konuşuyor çünkü biz Kürt’üz. Ben Kürtçeden başka dil bilmiyorum. Resmi bir kuruma gittiğimde yanımda Türkçe bilen biri olmazsa çok zorluk yaşıyorum. Biz kendi dilimizden başka dil bilmiyoruz. Allah bizi Kürt yarattı ve tüm Kürtlerin kendi dilleriyle yaşamasını istiyoruz. Çocuklar Türkçe konuştuğunda hiçbir şey anlamıyorum ve onlara kızıyorum. Çocuklarımız bu şekilde kendi dillerini unutuyorlar. Anadil önemlidir. Çocuklar anadilini konuşsun. Kendi dillerini unutmasınlar” ifadelerini kaydetti.